wereld. Sterker nog daar draait de topsport om en in de breedte sport
krijgt het ook steeds meer focus. Want waarom zou je de talenten van
een speler in de breedtesport onbenut laten? Iedereen heeft talenten,
iedereen scoort wel ergens beter op dan gemiddeld.
Het grote voordeel van talentontwikkeling is dat je een verbetering
inzet in dat waar je al goed in bent. En dat waar je goed in bent
vindt je (meestal) ook leuk, kost weinig energie of levert zelfs
energie op. Het geeft je zelfvertrouwen en laat je met plezier
sporten. De beste manier om mensen en zeker jeugd aan het sporten te
houden. (zie ook de "positief coachen"-leer)
In het bedrijfsleven zie ik juist dat de nadruk wordt gelegd op dat wat niet zo goed gaat. In het persoonlijk ontwikkelplan (POP) is er vaak een speciaal hoofdstuk aan gewijd. Als een eigenschap zo ver beneden maat scoort dat het de werkzaamheden in de wegstaat, zal er iets gedaan moeten worden. Dat ga ik niet betwisten, maar een talent zal je nooit worden op de punten waar je nu al zwak op scoort. Een
inspanning om het tot aanvaardbaar niveau te brengen is prima, daarna stoppen! Er gaat meer energie in dan dat er ooit uit zal komen. Een focus op dat wat al goed gaat, waar al een (beginnend) talent zichtbaar is, daar energie insteken, dat gaat een talent groot maken.
Ook in het bedrijfsleven! Of juist in het bedrijfsleven. Hier kan men nog zoveel leren van de sport. Als een afdeling HRM start met het persoonlijk ontwikkelplan (de POP) om te zetten in een talent ontwikkelplan (de TOP), maakt men een eerste statement. Wordt een duidelijke richting bepaald. Volgens mij werkt dit sterk in de binding van je personeel en de aantrekkelijkheid van je bedrijf. Ik zou er wel
eens een onderzoek naar willen doen.
Je kunt de echte top bereiken als je een beperking weet in te zetten bij de talenten die je al hebt. Dat is de allergrootste kracht; een goede zwemmer met extreem grote voeten kan deze "handicap" erg goed gebruiken bij de snelheid die hij nodig heeft om records te breken. Maar een goede tester in het bedrijfsleven met een licht autistische beperking kan zijn talent laten groeien door het inzetten van zijn vermogen om bijna bovenmenselijk te focussen.
Als managers meer zouden kijken naar de talenten van medewerkers. En de beperkingen alleen zouden aanpakken ten behoeve van het talent of indien ze de werkzaamheden echt in de weg zouden staan. Dan zou er veel meer talent in het bedrijfsleven komen bovendrijven. En meer mensen met plezier aan het werk zijn. Daarvan ben ik overtuigd!
Positief coachen voor sport en bedrijfsleven: www.positiefcoachen.nl
TOP! Gruwel zelf al jaren van al die POP's waar werkgevers mee aan komen zetten omdat die je "dwingen" om energie te steken in zaken die me niet kunnen boeien (misschien dat ze daardoor wel op zo'n POP staan ;-)).
BeantwoordenVerwijderenIk kan je niet helemaal volgen. Op de eerste plaats vraag ik mij sterk af of Talentontwikkeling wel een relatie heeft met de breedtesport. Er zijn serieus kinderen die bewust kiezen voor breedtesport, zij behoeven nooit die top te behalen. Het respecteren dat recreatiesport ook een keuze is, is mijns inziens ook iets dat voortkomt uit Positief Coachen. Positief coachen houd ook in dat je mag zijn wie je bent, mag kiezen wat je wilt. Positief coachen houd in dat jij de bestuurder bent van je eigen auto. Een coach die de focus wil leggen op iets anders dan dat de ander wil, zegt daarmee ook dat hij niet tevreden is met de keuzes die iemand maak, want het moet anders, het moet meer en soms wil iemand dat simpelweg niet. Ik heb niet zo erg veel problemen met een POP, zolang de focus in een POP maar ligt bij de medewerker zelf, hoe ziet de medewerker zich zelf nu en hoe over pak weg een jaar of 10. Mag de medewerker daarin dromen, daar wensen over hebben. Moet dit altijd binnen het bedrijf zijn of kan een POP ook inhouden dat de medewerkers dromen buiten de organisatie liggen. Zolang dit laatste het geval is, zolang hier ruimte voor is, is er niets aan de hand.
BeantwoordenVerwijderen