Ieder heeft zijn eigen kwaliteiten en afhankelijk van je project heb je een verschillend soort "kapitein" nodig.
Ik heb sportcoaches ook altijd gezien als zware projectmanagers. Maar niet die op de olietanker. Misschien bij de start van een seizoen, als de jaarplannen gemaakt moeten worden, budgetten worden verdeeld, als je team moet worden samengesteld. Maar gedurende het seizoen moet de olietanker veranderen in een speedboot. Er doen zich situaties voor waar je net even niet op rekent. Een speler valt uit, jouw zo mooi bedachte tactiek blijkt gesneden koek voor je tegenstander, de spelers missen net even de spirit op het moment dat ze die wel nodig hebben. Dan wordt het zigzaggen, opnieuw koers bepalen en gas geven. Heel veel gas geven. Niks olietanker, vol gas in de speedboot. Waarbij het fijn is als iedereen aan boord blijft, maar waar risico's genomen moeten worden. Diep respect heb ik voor mensen die dit kunnen en ik blijf erbij; voor mij zijn het de zwaarste projectmanagers die we kennen.

Ik zie veel projectmanagers om me heen en ik ben blij met de kapiteins van de olietankers en met de kapiteins op de speedboten. Ik zie ook veel coaches en vraag me af of zij zich op een olietanker of op een speedboot wanen. Wie het weet mag het zeggen.
Ik weet wel waar mijn voorkeur ligt, ik geef de olietanker nog even gas. Kijken wat de hoogste snelheid is die ik kan halen terwijl ik de haven in vaar. En ik zal dan ook nog even zwaaien, naar alle bange gezichten op de kade. Of zal ik maar gewoon op mijn speedboot blijven zitten? Voor deze keer kiezen voor comfort en gewoon doen waar ik goed in ben.....

Geen opmerkingen:
Een reactie posten