Goochelen

Recentelijk mocht ik een workshop goochelen geven op een lagere school. Niet dat ik me kan meten met Hans Klok, maar de basisprincipes ken ik. Vertel nooit je geheim, hou je publiek voor je en zorg voor vingervlugheid. Deze basisprincipes mocht ik kinderen van 6 tot 12 bijbrengen. Mijn eerste truc (na een plechtige eed van geheimhouding) was het laten verdwijnen van mijn duim. Daar waar de 12-jarigen met 1 opgetrokken wenkbrauw de minachting lieten blijken, vertelden de 6 en 7 jarigen mij dat mijn duim achter mijn hand moest zitten. Het jongste meisje stond op en kwam naar me toe om het te controleren. Natuurlijk vond ze achter mijn hand mijn duim. Ik vertelde daarna de groep dat het daarom belangrijk is je publiek voor je te houden.

Toen de groep mijn goochellokaal had verlaten bedacht ik me dat het essentieel in je leven is om je te blijven gedragen zoals het jongste meisje. Zeker bij veranderingen.

Ik werk met veranderingen, ik doe niet anders. En het gedrag van veel volwassenen is dat ze vanuit 1 gezichtspunt naar de situatie blijven kijken. Vaak is dat gezichtspunt helemaal niet aangenaam. Maar volwassenen blijven zitten terwijl ze niet gelukkig zijn met de situatie. Als bij een verandering eerst alle gezichtspunten worden bekeken voordat een stelling wordt ingenomen, voelt de situatie heel anders aan. Het enige wat je nodig hebt om makkelijker met veranderingen om te gaan is lef om een ander gezichtspunt te zoeken, de ruimte om dit te mogen doen en het kind van 6 in je dat zich laat leiden door nieuwsgierigheid.